خدمت نامقدس سربازی

شاید پیش خودتون فکر کنید که چرا امروز تصمیم گرفتم از این موضوع بنویسم براتون. من، نویسنده این وبلاگ، تو این لحظه ای که دارم این متن رو مینویسم، سرباز هستم. یک سرباز که مدت 19 ماه از سربازیش گذشته و دو ماه دیگه مونده، تازه به قول همه اطرافیام من چون امریه گرفتم هنوز اونقدری حس و حال سربازی رو درک نکردم و باید حتما میرفتم لب مرز جنازم میومد تا میفهمیدم سربازی یعنی چی؟

تو این دوره زمونهxadای که همه چیز به سرعت در حال تغییره، یه جوون باید دو سال از عمرش رو توی خدمت بگذرونه، خدمتی که مفت تموم میشه براش و کوچکترین آسیبی که به شخص وارد میشه آسیب مالی هست و بماند بقیه چیزایی که براش پیش میاد. یادمه روز اولی که رفتم پادگان برای گذروندن دوران آموزشی، بعدازظهر گرم یه روز تابستون بود و ساعت 6 رسیدیم پادگان، تو حال و هوای پیدا کردن جاهای مختلف بودیم که گفتن بیاید برای افطاری، تو مسیر رسیدن به سلف دیدم یکی از بچهxadها داره حیاط آسایشگاه رو جارو میکنه، گفتم فلانی شماره چیکارهxadای، گفت لیسانسم تازه امروز اومدم اینجا، گفتم مگه ما هم قراره جارو بزنیم، گفت آره دیگه داداش. قشنگ تو شوک بودم که بابا این کارا واسه ما نیست و حالا اون لیسانس بوده و ما فوق لیسانسیم و دیگه از این خبرا نیست. هیچی دیگه، 36 ساعت بعد کف توالت آسایشگاه بنده داشتم با 12 نفر دیگه میشستیم و چه منظرxadهای خیال انگیزی!

حالا اینو چرا گفتم، اینکه اولین تیری که تو خدمت به ما زدن، خورد کردن غرورم بود، نه من، بلکه کلی آدم دیگه، تموم اون بچهxadهایی که حداقل تو فکر و خیال خودشون کسی بودن، چنان با خاک یکسان شدن که اصن ای دل غافل.

نتیجه این میشه که طرف بعد دو سال که از همه چیز فاصله گرفت، میاد تو جامعه، شخصی که میتونسته تو این دو سال کلی مطلب جدید یاد بگیره، یاد گرفته که تا میتونه باید بپیچونه و اصن اگه اینکارو نکنه رفته تو پاچش. تازه یه حس بیxadتفاوتی عجیبی به زندگی پیدا میxadکنه و دیگه براش فرقی نمیکنه تو جامعه چه اتفاقی میفته و به نظر من به یه بیxadتفاوتی اجتماعی میرسه، حالتی که میگه آقا من که عمرم رفت، دیگه برام چه فرقی میکنه که برای بقیه چی پیش میاد.

دیروز هم که خبر کشته شدن یه سرباز راننده که تو ماهشهر کشته شده به گوشم رسید، یه روز پر از اتفاقxadهای مثبتم خراب شد. فقط یه لحظه خودم رو جای مادرش گذاشتم و بغضی که اومد تو گلوم.

به امید روزی که اینقدر در حق آدما ظلم نشه.

حرف کمتر و عمل بیشتر...